சொல்ல இருக்கிறது காதல்

நூற்கண்டின் முனையெனப் பற்றி

சூரியக்கதிர்களை

இழுத்தோடும் ரயிலொன்றின்

ஜன்னலோர இருக்கையில்

என்னோடு பயணப்படுகிறது

உன் நினைவுகள்

போதையுண்ட எதிர்காற்று

அலைக்கழித்த

என் கண்ணிமைகளை

மூடித்திறக்கையில்

அனிச்சையாய்

பூரித்துப் பூக்கிறாய் நீ

விழியோர நீர்த்துளிகளாய்

பெருந்தாகத்துடன்

குடிப்பதற்காய்

உயர்த்திக் கவிழ்த்த

பிளாஸ்டிக் குவளை நீரின்

பதற்றத்தோடு

உள் நிரம்பி நெஞ்சடைக்கிறது

உன் பிரியத்தின் அழுத்தங்கள்

இருட்டத் தொடங்கியதன்

அவதானிப்பில்

வேகமாய்க் கூடடையும்

பறவையின் அவசரத்துடன்

எனக்கு நானே

சொல்லிக் கொள்கிறேன்

எனக்கும்

காதல்

இருந்தது

இருக்கிறது

இருக்கும்

இவ்வாறெல்லாம்.

- பொன்.வாசுதேவன்